RSS  

http://www.zvatankhah.com

برای ارتباط با زهره وطن خواه کلیک کنید.

زهره وطن خواه قهرمان اتومبیلرانی در ریس،رالی،کارتینگ

دختر آریایی در رالی جهانی Zohreh Vatankhah

نویسنده : سروش حسین جانی

۱۹ شهريور ۱۳۸۷

اما این بارسایت carx1 و مجله خودرویاب مفتخر به این عنوان شد که از چگونگی برگزاری یکی از مسابقات بنام دنیا (رالی WRC ) گزارشی ویژه و دلچسب آماده و ارائه کند.

به راستی که باورها تکاپوی حقیقت های هستند،
دو ایرانی، دو بانوی ایرانی در یکی از بهترین و مهمترین مسابقات رالی قهرمانی دنیا شرکت کردند
در تاریخ 12 تا 15 ژوئن 2008 در کشور ترکیه و در شهرهای آنتالیا و کمر مسابقاتی با این عنوان آغاز شد. در این مسابقات چیزی حدود 160 شرکت کننده از 20 کشور دنیا حضور داشتند که زهره وطن خواه ( راننده ) به همراه فاطمه احمدی ( نقشه خوان) دو ایرانی شرکت کننده در این مسابقات بودند. این اولین و تنها باری بود که در این مسابقات پرچم کشورمان به احتزاز در می آمد.
زهره وطن خواه با گواهینامه رالی B در این مسابقات شرکت کرد تا این بار او باشد از ایران و ایرانی حرف برای گفتن داشته باشد هر چند حضور در این مسابقه هم با مشکلاتی همراه بود.اما این بار هم به لطف خدا این مشکل حل شد تا دیگر مانعی برای ادامه راه وجود نداشته باشد یکی ازاین مشکلات نبود اسپانسر بودکه خوشبختانه شرکت چوب سازان به اتفاق پدر وطن خواه هزینه های این مسابقه را پرداخت کردند تا تمامی راهها جهت رسیدن به اهداف اصلی یعنی همان مقام قهرمانی محیا شود.
درست دو روز قبل از مسابقه تمامی شرکت کنندگان برای تست های سرعت ( Spacial Stage ) خود را آماده کردند تا بتوانند مسیر را بازنگری و چک کنند تا در روز مسابقه حرف هایی برای گفتن داشته باشند. چیزی حدود 12 ساعت رانندگی مکرر و طاقت فرسا چیزی بود که رانندگان بایستی برای تمرین آمادگی آن را متحمل می شدند . از طرفی هم در این قسمت کار نقشه خوان بسیار سخت بود.کافی بود با یک اشتباه در این قسمت تمامی رشته ها در روز مسابقه پنبه شود. این کار سخت و دشوار در گروه ایرانی های به عهده فاطمه احمدی بود. حتی تصور کوچکترین اشتباه هم می توانست تمامی ذهنیت وطن خواه و احمدی را بهم بریزد، پس آنها فارغ از هر نوع تصورات تصمیم گرفتند به ادامه کار خود بپردازند
اما در 12 ژوئن خودروها در کلاس A8 وN4 بایستی در مسیر 5 کیلومتری به تست خودروهای خود و آشنایی هر چه بیشتر با مسیر می پرداختند تا بتوانند با چند و چون کار بیشتر آشنا شوند. که اصطلاحا به آن SHAKEDOUWN هم گفته میشود در ظهر همان روز تست فنی خودروها هم در شهر کمر انجام و همچنین دستگاه GPS بر روی خودروها نصب شد تا همه چیز برای برگزاری مسابقه آماده شود.
عصر 12 ژوئن خودروهای مسابقه مسافت 40 کیلومتری شهر کمر را به آنتالیا طی کردند تا در اولین تست سرعتSUPER SPECIAL STAGEبود رقابت را آغاز کنند. سپس خودروها در محوطه دانشگاه آک دنیز شهر آنتالیا در خط استارت قرار گرفتند تا مسیر 2600 متری خاکی را طی کنند.
قبل از شروع مسابقه طبق قوانین نام شرکت کنندگان اعلام می شد تا تماشاگران هم با تشویق های خود آنها را دلگرم کنند.
پس از تست سرعت، خودروها به شهر کمر باز گردانده شدند و در محل پارک سرویس قرار گرفتند.

۸۴/۶/۱۱ - آسیا - علی خُماند

غلبه بر ترس خودش عین لذت است و این حس خوشوقتی قوت می‌گیرد كه بتوانی بر طبیعت هم غلبه كنی, پرواز با پارا‌گلایدر در اوج آسمان یا حركت با آخرین سرعت ممكن ... فرقی ندارد, مهم این است كه ماجراجویی آرزوی همه ماست هرچند كه بسیاری عاقل و محتاط خود را نشان می‌دهیم, زهره وطن‌خواه قهرمان اتومبیلرانی بانوان از ماجراجویی‌های خود برای ما می‌گوید تا نشان دهد واژه‌هایی نظیر ماجراجو, ریسك‌پذیر, نترس, جسور و ... تنها صفت مردان نیست.

هیجان ... هیجان اتومبیلرانی را دوست دارم. فكر نمی‌كردم چنین ورزشی برای بانوان باشد, وقتی متوجه شدم كه بانوان هم می‌توانند در مسابقات اتومبیلرانی شركت كنند برای حضور در مسابقات علاقه‌مند شدم و اكنون وابسته این ورزش هستم.

مسابقات اتومبیلرانی در 3 مسابقه رالی, ریس و كارتینگ برگزار می‌شود. هیجان در مسابقات كارتینگ كمتر از دو مسابقه دیگر است. رالی سرشار از هیجان است و در هر مسابقه با جاده جدید روبه‌رو می‌شوی كه وقتی در حال رانندگی هستی نمی‌دانی پس پیچ كه قرار است از آن عبور ‌كنی چه اتفاقی خواهد افتاد. مدام باید حواسم به جاده و حرف‌های نقشه‌خوان باشد قهرمانی در این مسابقات به عملكرد دو نفر (راننده و نقشه‌خوان) بستگی دارد. ریس هم سرشار از سرعت است و با سرعت, تخلیه روحی می‌شوم.

بیش از حد. هیجان, انگیزه‌ام را برای زندگی بیشتر می‌كند و بدون هیجان در زندگی چیزی كم دارم.

قبل از شروع اتومبیلرانی, 3 سال پاراگلایدر كار می‌كردم تصور كنید حضور در ارتفاع 900-800 متری از سطح زمین چه هیجانی دارد.

اصرار زیادی داشتم تا این ورزش را ادامه دهم اما خانواده‌ام ب شدت مخالف بودند به همین دلیل پاراگلایدر را رها كردم تا به دنبال اتومبیلرانی باشم.

هیجان جنسیت نمی‌شناسد, باید به آن علاقه داشته باشی, نمی‌دانم چرا در جامعه ما همیشه باید از بانوان تصویر انسانی بدون هیجان وجود داشته باشد. به جرات می‌توانم بگویم تمام بانوان علاقه زیادی به رانندگی دارند و از هیجان آن لذت می‌برند.

خیلی محدود هستند. شاید 10درصد از بانوان جامعه هیجان خود را تخلیه می‌كنند و بقیه بانوان نمی‌دانم با هیجان‌های خود چگونه كنار می‌آیند؟!

چقدر خانواده شما علاقه‌مند حضورتان در مسابقات اتومبیلرانی هستند؟

صددرصد, پدرم من را تامین مالی می‌كند تا در مسابقات شركت كنم و مادرم هم پیش از هر مسابقه برایم دعا می‌كند. به نظر شما باید دلیلی برای مخالفت خانوده‌ام وجود داشته باشد.

بله, واقعاً‌هزینه زیادی باید برای اتومبیلرانی پرداخت ‌كنم چون ورزش بسیار پرهزینه و گرانی است. برای هر مسابقه كارتینگ 500 هزار تومان فقط پول لاستیك‌های ماشینم می‌شود.

می‌توانم بگویم تنها بانویی هستم كه در 3 مسابقه ریس, رالی و كارتینگ شركت می‌كنم. برای ریس اسپانسر دارم و در زمان مسابقه اتومبیلم را تحویل می‌دهد. اما برای رالی باز هم هزینه برعهده خودم است.

بستگی به شهر مسابقه دارد. اگر در تهران باشد هزینه زیادی ندارد اما اگر مسابقه در شهرستان باشد هزینه خیلی زیادی متحمل می‌شوم. هزینه لاستیك مخصوص, سینی‌كشی‌های دور ماشین و ... نیز زیاد است كه قسمتی از هزینه‌ها را باز هم اسپانسر تامین می‌كند. در مجموع فكر می‌كنم هزینه هر مسابقه كمتر از 600 تا 700 هزار تومان نباشد.

من مهندس الكترونیك هستم. اما فعلاً نتوانسته‌ام از این رشته كه برای آن زحمت زیادی كشیده‌ام استفاده كنم. بیشتر سعی می‌كنم هزینه‌ها را از طریق جذب اسپانسر تامین ‌كنم اما در مورد كارتینگ هزینه برعهده خودم است. در كل بیشتر خودم هزینه می‌كنم چون علاقه دارم و دوست ندارم مسابقه‌ای را از دست بدهم.

نه, به جرات می‌توانم بگویم تمام افرادی كه در این ورزش هستند هزینه مسابقه‌شان را خودشان پرداخت می‌كنند.

علاقه افراد را به این ورزش می‌كشاند. اما باید اعتراف كنم ورزش پرهزینه‌ای است. همه راننده‌ها به فكر اسپانسرها هستند اما در روز مسابقه بیشتر هزینه‌ها را خودشان پرداخت می‌كنند تا مسابقه را از دست ندهند. حضور در هر رشته شرایط خودش را دارد. برای یك مسابقه ریس 500 یا 600 هزار تومان هزینه می‌شود اما رالی قیمت ندارد. از 8-7 میلیون تومان شروع می‌شود تا 50 میلیون تومان. چون باید ماشین را جمع كنیم و هرچقدر پول داشته باشیم ماشین بهتری جمع می‌كنیم.

اصلاح كردن ماشین است. عوض كردن اتاق, موتور, میل‌سوپاپ, كاربوراتور و ... را می‌گویند جمع كردن اما این كارها واقعاً هزینه بر است.

بستگی به كلاس مسابقه دارد. ولی بالاترین جایزه كه پرداخت می‌شود نهایتاً 300 یا 400 هزار تومان است و بیشتر از آن نخواهد بود.

به هیچ وجه, كسی هم به خاطر جایزه مسابقه نمی‌دهد.

هزینه‌های انجام گرفته بازگشت ندارد. اگر شانس داشته باشیم و اسپانسر جذب كنیم هزینه‌ها یِربه یِر می‌شود. اما زندگی من اتومبیلرانی است و این كار را حرفه‌ای دنبال می‌كنم. باید به فكر درآمدزایی‌های آن هم باشم تا به حال كه نتوانستم اما به آینده خوشبین هستم.

ایشان شغل آزاد دارند و تمام هزینه‌هایم را هم پدرم پرداخت می‌كند.

یك وقت‌هایی می‌گوید دیگر هزینه اتومبیلرانی‌ات به من ارتباطی ندارد. اما با نزدیك شدن به مسابقات پول را می‌دهد.

بله, هزینه‌ها صرف ورزش من می‌شود. خدا كند همه جوان‌ها در راه ورزش هزینه كنند.

صددرصد. ماشین معمولی افت قیمت دارد چه برسد به اینكه در مسابقات حضور داشته باشد. آخرین ماشینی كه داشتم زانتیا بود. وقتی قصد فروشش را داشتم همه فروشنده‌ها می‌گفتند این ماشین از رده خارج است.

15 میلیون تومان, یعنی 7 میلیون زیر قیمتی كه خریده بودم.

تا چه زمانی را نمی‌دانم. فكر می‌كنم تا وقتی صدای پدرم دربیاید و دیگر هزینه‌هایم را پرداخت نكند ادامه ‌دهم و یا تا زمانی كه اسپانسرها كمكم كنند, وگرنه قادر به ادامه كار نیستم.

اصلاً نمی‌شود. فقط كلاس‌های آموزشی این ورزش 250 تا300 هزار تومان است. ولی برای ریس پول زیادی نمی‌خواهد كارتینگ و رالی هزینه‌بالایی را طلب می‌كند.

نه, شما این‌طور بگویید كه اتومبیلرانی ورزش قشر متوسط و رو به بالاست. این ورزش را با رنو هم می‌شود شروع كرد اما برای ادامه آن پول لازم است. هر روز تكنولوژی جدیدی می‌آید و برای تقویت اتومبیل باید هزینه آن را پرداخت كنیم. اگر موتور ماشین را تقویت نمی‌كنیم آخر هم نمی‌شویم و هرچقدر بیشتر خرج كنی مقام بهتری به دست می‌آوری.

كمك؟! ... فدراسیون فقط پیست را در اختیار ما قرار می‌دهد. حتی عضویت سالیانه پیست 373 هزار تومان است.

از كودكی علاقه داشتم اما به طور حرفه‌ای مربی داشتم, اما كلاسی نرفتم, روزهای اول پشت اتومبیل‌های حرفه‌‌ای می‌راندم كه به آن می‌گویند Recang-line و آنقدر تمرین كردم تا اكنون به اینجا رسیدم.

هزینه زیادی نداشت فقط پول لاستیك دادم و به مربی پولی پرداخت نكردم.

صدردصد. این همه هزینه باید بالاخره یك بازگشتی داشته باشد و قهرمانی بهترین چیز برای من است.

این ورزش در ایران بازتاب ندارد و این بزرگ‌ترین مشكل ماست. همه دنیا مسابقات اتومبیلرانی را به دقت پیگیری می‌كنند و مسابقه‌ای تمام نشده مسابقه دیگر در نقطه دیگری برگزار می‌شود. اما در اینجا یك خبرنگار هم به مسابقات نمی‌آید.

به عقیده من سطح بسیار خوبی داریم اما چون تا به حال به مسابقات برون مرزی نرفته‌ایم نمی‌توانیم بدانیم در چه سطحی هستیم. ایران بهترین جا برای مسابقات رالی است, زیرا جاهای دست‌نخورده و بكر با طبیعت زیبا بسیار زیاد است. اگر مسوولین اجازه برگزاری در ایران را بدهند سرمایه خوبی خواهد داشت. از نظر جذب توریست وحضور شركت‌ها و كمپانی‌های معتبر جهان مسابقات رالی بسیار مفید است.

پیست ورزشگاه آزادی مطابق با استانداراد جهانی (FIA) است. اما پیست‌های دیگر را نمی‌دانم.

كشور بحرین از مسابقات فرمول 1 درآمد بسیار خوبی كسب كرد اما هزینه‌های زیادی را هم متقبل شد. در كشور ما چنین هزینه‌هایی پرداخت نمی‌شود و سرمایه‌گذارها حاضر نیستند هزینه كنند تا در كمترین مدت چندین برابر سرمایه خود سود ببرند. دلیلش را نپرسید كه نمی‌دانم. قرار بود مسابقات رالی استانبول- اصفهان برگزار شود. این رالی تا حدودی در سطح رالی یا ریس- داكار بود. اسپانسرهای تركیه‌ای حاضر بودند كه هزینه‌های مسابقات را پرداخت كنند. حتی نقشه‌های مسابقه را هم كشیده‌بودند. اما مشخص نشد چرا این مسابقات را برگزار نكردند.

صددرصد. اگر مسابقات بین‌المللی برگزار شود, كمپانی‌های بزرگ هم سرمایه‌گذاری كنند و توجه زیادی می‌شود و حتی به سوددهی هم می‌رسیم.

8 مسابقه كارتینگ, 7 یا 8 مسابقه رالی و 8 یا9 مسابقه ریس.

نمی‌توانم به طور قطعی بگویم. زیرا شاید اسپانسر بگیریم اما مطمئن باشید كمتر از 15-10 میلیون نخواهد بود.

اسپانسر شما چه شركتی است؟

برای ریس شركت سایپا اسپانسرم است. اما در آخرین مسابقات كه رالی كاخ خورشید بود آرین فولاد اسپانسر من شد و تمام هزینه‌هایم را پرداخت كرد و این شركت قول داده است باز هم اسپانسرم شود.

نمی‌دانم. بسیار زیاد است. شاید 500 هزار تومان در ماه هزینه داشته باشم.

خیلی سخت, البته تهران اكنون كاملاً به پاركینگ متحرك بدل شده است و با دوربرگردان‌ها و كنترل‌نیروی انتظامی وضعیت ترافیك تهران بهتر شده است.

‌ها خیابان‌ها را با پیست اشتباه می‌گرفتم اما اكنون آنقدر در پیست تمرین می‌كنم كه دیگر در خیابان حوصله‌ای برای تند رفتن ندارم.

نه, هفته‌ای 3 روز تمرین می‌كنم و بقیه زمان را هم زبان انگلیسی و كامپیوتر می‌خوانم.

خیلی زیاد. به عقیده من بالا بودن جریمه‌ها مردم را مجبور كرده است تا به علایم رانندگی توجه كنند.

اهل مسافرت هستم و در تهران هم به بام تهران می‌روم.

اوین- دركه

برای حضور در مسابقات بین‌المللی, فدراسیون باید حكم دهد و می‌خواهم هر طور شده در یك مسابقات بین‌المللی شركت كنم.

اسپانسر, راننده‌های خارجی آنقدر تامین هستند كه دغدغه‌ای ندارند اما راننده‌های ایرانی تا صبح مسابقه به دنبال مهیا كردن اتومبیل خود هستند.

بله, هر راننده مكانیك شخصی دارد.

بستگی دارد, قیمت ماشین تا ماشین فرق می‌كند, اما 100 هزار تومان برای مكانیك در ماه كنار می‌گذارم.

تنها مشكل ما بیمه است. در پیست تصادف كردم و گردن و دستم شكست. 3 شب در بیمارستان خوابیدم و 700 هزار تومان خرجم شد. بیمه فقط 50 هزار تومان داد. چون خطرات در مسابقات اتومبیلرانی زیاد است هیچ شركت بیمه‌ای حاضر به بیمه كردن راننده نیست.

فعلاً یك 206 دارم.

زانتیا و 206. هر دو این ماشین‌ها در جهان هم مطرح هستند.

خیلی زیاد. آخرین فیلمی هم كه دیدم رستگاری در ساعت هشت و بیست دقیقه بود.

خیلی زیاد. كلوین‌كلای, نایك, پوما, واقعاً‌به این مارك‌ها علاقه‌دارم.

گوچی عطر موردعلاقه‌ام است.

افتخارات:

سال 81 : قهرمان مارپیچ بانوان كشور, قهرمان رالی دماوند- سبلان,‌نایب‌قهرمان رالی اردبیل.

سال 82 : قهرمان كویر رالی, مقام سوم مسابقات كارتینگ, مقام دوم رالی تهران- همدان , مقام اول مسابقات كارتینگ بانوان كشور

سال 84 : مقام دوم مشترك كاخ خورشید و مقام اول بانوان در این مسابقات, مقام دوم سرعت در كلاس 1400 G.T, مقام دوم رالی بانوان.

زماني كه صحبت از راندن و سرعت مي شود همه آقايان را متخصص مي دانند اما خانم هايي هستند كه عليرغم مشكلات و موانعي كه در اين راه براي آنان وجود دارد وارد اين حيطه شده اند و با مشكلات آن جنگيده اند ، خانم هايي كه اگرچه درورزش اتومبيلراني همواره در اقليت بوده اند اما هميشه يكي از سكوهاي قهرماني مختص آنان بوده است .

در ابتدا مي‌شود خود را معرفي كنيد؟
من زهره وطن خواه هستم 27 سال سن دارم. مهندس الكترونيك هستم و مدت 4 سال است جزو فدراسيون اتومبيلراني هستم، من جزو اولين دختراني هستم كه در مسابقات رالي شركت كردم.
من بهناز حوري هستم مدت كوتاهي است كه در مسابقات كارتينگ شركت مي‌كنم و در تيم خانم وطن خواه در نقش هماهنگ كننده و مدير برنامه‌هاي تيم فعاليت دارم.
افسانه احمدي هستم 32 ساله از طريق خانم وطن خواه به مدت 2 سال است كه وارد اين رشته شده‌ام و نقشه خوان تيم هستم.

به تفكيك نقش خود را در تيم براي ما توضيح دهيد؟
احمدي : رالي كلا نقشه خواني است، بعضي از نقشه‌ها 3 آيتم دارد، سرعت،‌ مسافت زمان در اين سه آيتم ممكن است 1 يا 2 آيتم منفي باشد من وظيفه دارم محاسبه كنم با سرعتي كه ما در حال حركت هستيم چه ساعتي در چه مكاني بايد حضور داشته باشيم،‌ ضمن اين كه بين راه ما كنترل‌هايي داريم كه از مكان‌ آن‌ها بي‌اطلاع هستيم و من بايد محاسبه كنم با چه سرعت بايد حركت كنيم به طور مثال با سرعت 70 يا 80 كيلومتر در ساعت در مسير در چه موقعيتي قرار گرفته‌ايم اگر جلوتر هستيم آهسته‌تر حركت كنيم اگر عقب هستيم سرعت را بيشتر كنيم.

ممكن است در بين راه در ترافيك باشيم من اين مسير را با خانم وطن خواه هماهنگ مي‌كنم اگر دستگاه نقشه خوان هم وجود داشته باشد از آن استفاده مي‌كنيم و يا از كيلومتر شمار ماشين استفاده مي‌شود دستگاه كيلومتر ماشين را به ما مي‌دهد و خيلي دقيق‌ متراژ دارد،‌ در غير اين صورت خانم وطن خواه بايد كيلومتر شمار ماشين را براي من بخواند يا صفر كند،‌ جايي كه مسافت منفي باشد من بايد مسافت را بردارم و حساب كنم ما چه ساعتي بايد در مكان مورد نظر باشيم.
حوري: كليه‌كارهاي هماهنگ كردن،‌ روابط با ديگران، مصاحبه‌ها، صحبت با اسپانسر‌ها برعهده مدير تيم است، مدير تيم بايد يك ماشين امداد هم داشته باشد تا در صورت نياز در دسترس باشد، به طور كلي مي‌توان گفت هر چيزي غير خواندن نقشه و راندان اتومبيل برعهده مدير تيم است.

به طور كلي چند نوع رالي وجود دارد؟
وطن خواه : به طور كلي رالي از يك روزه تا سه روزه است. رالي يك روزه به اين صورت است كه صبح از ساعت 8 از مجموعه ورزشي آزادي شروع مي‌شود و تا ساعت 6 بعدازظهر ادامه دارد شروع آن از در پيست است و مسابقات آن در سطح شهر است.
2 روزه و 3 روزه هم صبح استارت مي‌زنيم و شب جايي اقامت مي‌كنيم و فردا مسير را ادامه مي‌دهيم.

در مسابقات رالي تا به حال چه مقام‌هايي را كسب كرده‌ايد؟
وطن خواه: در مسابقات رالي كوير كه 2 روزه بود مقام اول را كسب كرديم و در رالي كاخ خورشيد كه از تهران‌‌ سبزوار و مشهد در آن حضور داشتند نيز مقام اول را كسب كرديم.

به طور كلي چند نوع مسابقات اتومبيلراني وجود دارد؟
وطن خواه: 2 نوع مسابقات داخلي پيست كه شامل ريس و كارتينگ مي‌شود و مسابقات خارج پيست ( ميداني) كه شامل مسابقات رالي مي‌شود.
من تنها دختري هستم كه در سه رشته اتومبيلراني شركت مي‌كنم.

در مورد مسابقات ريس و كارتينگ مي‌شود بيشتر توضيح دهيد؟
كارتينگ اتومبيل‌هاي كوچكي هستند كه ارتفاع آنها از سطح زمين 5 سانتي‌متر است،‌ ستون و شيشه ندارد،‌ فقط گاز و ترمز در آنها تعبيه شده و دنده و كلاژ ندارد. در تمام دنيا مرسوم است كه كارتينگ مادر اتومبيلراني است هر كس كه كارتينگ را خوب براند،‌ كاربا اتومبيل‌ معمولي برايش ساده است، در مسابقات ريس از هر ماشيني مي‌شود استفاده كرد.

خانم وطن خواه مقامي تاكنون كسب كرده‌ايد كه براي شما مهم باشد؟
وطن خواه: بله در مسابقات اسلالون كه به صورت مارپيچ بود من بين 50 شركت كننده مقام اول را كسب كردم كه اين مقام براي من خيلي مهم بود.

چه مشكلاتي براي شما دراين راه وجود دارد؟
حوري: بزرگترين مشكل كمرنگ بودن حضور خانم‌ها است. اين باعث مي‌شود امكاناتي كه براي خانم‌ها بايد در نظر گرفته شود، به خاطر در اقليت بودن كم باشد، چيزي كه در تيم بانوان وجود دارد عدم هماهنگي است حضور خانم‌ها در ورزش سنگين و مردانه كه محدوديت‌هايي هم در آن وجود دارد بدون شك با مشكلات زيادي همراه است، به هر حال ما موظف به رعايت يك سري پوشش‌ها هستيم اين قانون است و ما رعايت مي‌كنيم ضمن آن كه در روابط و رفت‌ و آمدها هم بايد دقت و كنترل داشته باشيم زيرا دراقليت هستيم ما با كوچكترين ناهماهنگي ممكن است امكانات زيادي را از دست بدهيم به طور مثال ممكن است براي سكونت در شب موقعيت مكاني را از دست بدهيم در مسابقه‌اي ماشين خانم وطن خواه به علت مشكلات فني حاضر نشده بود، و ما براي اولين بار تيمي داشتيم كه همگي خانم بودند در رالي حرفه‌اي با ماشيني فورويل با 2 ديفرانسيل و اتومات،‌ اما به خاطر مشكلات فني ماشين ما يكي مانده به آخر به محل رسيد،‌ ما براي اقامت اتاق نداشتيم 9 ساعت رانندگي كرده بوديم و جا نداشتيم

فدارسيون براي شما امكانات فراهم نكرده بود؟
حوري: فدارسيون به ما گفت شما دير اقدام كرديد و ما براي شما جا رزو نكرديم، ما خيلي جرات داشتيم كه 3 خانم با يك ماشين فورويل اين رالي طي كرديم ما نه امكاناتي داشتيم نه امداد، 2 هزار كيلومتر راندن در كوير حرف ساده‌اي نيست.

از لحاظ مادي شما با چه مشكلاتي مواجه هستيد؟
احمدي: براي سرمايه گذاري به خانم‌ها كمتر اعتماد مي‌شود اسپانسر‌ها ماشين‌ها را در اختيار آقايان قرار مي‌دهند ضمن اين كه هزينه مسابقات مانند هتل و محل اقامت نيز توسط خود ما بايد پرداخت شود. ما حقوق ماهيانه نداريم در صورتي كه به آقايان هم اتومبيل مي‌دهند و هم حقوق ماهيانه دارند. ضمن اين كه اتومبيلراني هزينه سرسام آوري دارد. تعويض لاستيك كارتينگ 160 هزار تومان هزينه دارد كه با دوجلسه تمرين تمام مي‌شود.

مشكلات ايجاد شده براي شما جنبه جنيستي دارد؟
وطن خواه: بدون شك تيم سايپا اول فروردين 84 با ما قرارداد بست من و خانم احمدي اين قرارداد را امضا كرديم ما مراحل زيادي را طي كرديم ما را چكاب پزشكي كردند اما 3 روز مانده به مسابقه به ما گفتند سياست‌هاي سايپا عوض شده در تيم رالي ما نمي‌توانيم از خانم‌‌ها استفاده كنيم و ما نيز به ناچار آن رالي را از دست داديم. چون زمان لازم را نداشتيم و سايپا قرارداد ما را از رالي به ريس منتقل كرد ولي خانم‌هاي ديگر كه در مسابقات ريس شركت نمي‌كنند اين مسابقه را از دست دادند.

قراردادهاي شما با اسپانسرها چگونه است؟
وطن خواه: قرارداد ما به صورت ساليانه است،‌ ما در طول سال در8 مسابقه شركت مي‌كنيم كه براي هر كدام مبلغي به عنوان جايزه درنظر گرفته شده است.

براي خانم‌ها كلاس‌هاي آموزشي هم وجوددارد؟
وطن خواه: فدراسيون اولين دوره آموزش مربيگري و داوري اتومبيلراني را در پيست برگزار كرد كه هم تئوري و هم عملي بود اين كلاس‌ها به مدت 5 ماه طول كشيد كه در نهايت بسياري از خانم‌ها در تئوري قبول شدند از 25 خانم 20 نفر قبول شدند اما در عملي تنها 4 نفر قبول شدند و دوره‌هاي بعدي قرار است برگزار شود.

به نظر شما براي حرفه‌اي شدن اين رشته درايران و بين‌المللي شدن چه كارهايي لازم است صورت بگيرد؟
مهمترين مساله اتومبيل است در همه جاي دنيا راننده‌هاي تاپ گزينش مي‌شوند و ماشين در اختيار آنها مي‌گذارند. ما در ايران كمپاني‌هاي زيادي داريم ولي همگي از آقايان حمايت مي‌كنند. مگر در بخش بانوان چند راننده حرفه اي وجود دارد شايد بتوان گفت 5 خانم كه البته كمتر از اين است، اگر اين ها نخواهند از ما حمايت كنند چه كسي از ما حمايت كند،‌ رانندگي آقايان شايد عادي باشد ولي رانندگي خام‌ها براي مردم جذابيت بيشتري دارد يك راننده خانم وقتي از شهري عبور مي‌كند، توجه مردم بيشتر جلب مي‌شود اين تبليغات بيشتري دارد اگر در اين زمينه سرمايه‌گذاري‌ كنند بيشتر مشكلات،‌ حل مي شود و دغدغه‌ ،مالي نخواهيم داشت.

به نظر شما براي پذيرش خانم ها در اين رشته چه راهي بايد طي شود؟
حوري: در ابتدا بايد خانم ‌ها را به صورت يك راننده حرفه‌اي وكسي كه علاقه‌مند به اين رشته است بپذيرند پس از آن گزينش كنند و ارزيابي كنند مثلا بگويند خانمي مورد پذيرش است كه 4 دفعه به سكو رفته باشد يا 5 مسابقه رالي را تا مقام پنجم كسب كرده باشد مگر چند خانم وجود دارد.

چگونه مي‌توان اسپانسر ها را به سمت ورزش اتومبيلراني كشاند؟
حوري: در درجه اول توجه فدراسيون اتومبيلراني به راننده‌ها و تبيلغات مهم است.اگر برگزاري مسابقات با دقت و قدرت انجام شود اسپانسرهاي بيشتري ناخودآگاه جذب مي‌شود يكي از روش هاي موجود غير از تلويزيون سينما،‌ بيلبوردهاي خياباني و پيك‌هاي تبليغ كه به درب منازل مي‌رود اتومبيل است، تبليغات براي اين ورزش اصلا وجود ندارد،‌ همين الان مسابقات كارتينگ به طور مرتب برگزار مي‌شود مردم اصلا نمي دانند كه اتومبيلراني به طور جدي در ايران دنبال مي‌شود. وقتي فلان كارخانه بداند كه چنين مسابقه‌اي وجود دارد از تبليغات آن استفاده مي كند.

فدراسيون براي تبليغات شما چه كاري مي‌تواند انجام دهد؟
وطن خواه: معرفي راننده به اسپانسر‌ها مهم است، وقتي از فدراسيون‌ خواسته مي شود راننده معرفي كند، نبايد بي‌تفاوت از كنار اسم خانم‌ها بگذرد، فدراسيون 4 سال است به ما اجازه نمي دهد در مسابقات حرفه‌اي شركت كنيم، وقتي در مسابقات ريس با آقايان مسابقه مي‌دهيم و مقام مي‌آوريم چرا نبايد در مسابقات حرفه‌اي شركت كنيم من اولين خانمي هستم كه در مسابقات GT (كلاسي است كه ماشين از استاندارد خارج مي‌شود و مي‌توان ميل سوپاپ ماشين و زير بندي را تغيير داد) شركت داشتم و در بين 14 شركت كننده مرد مقام دوم را كسب كردم ولي فدراسيون همچنان حضور خانم‌ها را كمرنگ مي‌داند.

چرا خود خانم‌ها انجمني تشكيل نمي‌دهند؟
وطن خواه : در گذشته انجمن اتومبيلراني بانوان وجود داشته،‌ خانم ابوالقاسمي رييس انجمن بود و من مدت يك سال دبير اين انجمن بودم، زماني كه انجمن‌ها و فدراسيون‌ها با هم اقدام شدند 7 فدراسيون تشكيل شد كه رييس داشت و 2 نايب رييس كه مي‌بايست حتما يكي از آنها خانم باشد.

خانم وطن خواه شما تاكنون چه مقام‌هايي را كسب كرده‌ايد؟
وطن خواه: تاكنون مقام نايب قهرمان اتومبيلراني بانوان كشور درسال 81 ،بانوي قهرمان اتومبيلراني سال 82 ،قهرمان اولين رالي مختص مقام اول بانوان رالي كوير يادواره سهراب سپهري در سال 82 ،مقام سوم كارتينگ قهرماني كشور در سال 82 بين 18 شركت كننده آقا ، مقام اول بانوان رالي كاخ
84خورشيد در سال

گفتگو با زهره وطن خواه راننده ریس، رالی و کارتینگ

.خودتون رو معرفی کنید.

زهره وطنخواه، متولد 22 بهمن 56، مهندس الکترونیک.

در رالی در کلاس 1600cc رده حرفه ای همراه با افسانه احمدی با تویوتا کرولا مدل 94 شرکت می کنم. در ریس هم احتمالا مانند سال گذشته در کلاس

1400GT شرکت خواهم کرد. از آنجایی که سال گذشته گواهینامه مربیگری کارتینگ گرفتم، تصمیم دارم مربی گری را نیز

و به کیفیت و استقامت خودرو اهمیت می دهم.

بله، امسال تحت حمایت گروه صنعتی واچ در مسابقات شرکت خواهم کرد.

بهترین راننده از نظر شما؟

در رالی ایران آقایان پورناصر، کلهر، مقصودی و اعرابیان و در جهان هم سباستین لوب.

آقای آرش رامین یکتا

تمام مدل های پورشه را دوست دارم و در اتومبیل های داخلی BMW نسل 3 به خصوص 330 را می پسندم. البته فعلا یک 206 تیپ 5 دارم.
و در آخر توصیه شما به بانوان علاقه مند؟

با تمرین و افزایش مهارت در پیست می توانند اعتماد به نفس قابل توجهی به دست بیارن. در ضمن رانندگی در پیست و استفاده

از تعالیم مربیان در رانندگی شهری هم تاثیرات مثبت زیادی دارد..

افسانه احمدی توانست به مقام دوم همگانی و اول بانوان دست پیدا کند

.
در تیرماه سال 83 در اولین دوره مسابقات کارتینگ تایم تریل قهرمانی بانوان کشور که با حضور 70 راننده از سراسر کشور

برگزار شد توانست عنوان قهرمانی را از آن خود کند.در سال 84 در 17 تیر ماه در اولین حضور خود در مسابقات ریس(سرعت) که شرکت سایپا اسپانسر او بود توانست به عنوان تنها بانوی راننده در کلاس 1400GT

روزه بود و از تهران تا مشهد ادامه داشت ، وطن خواه و احمدی توانستند به مقام دوم همگانی و اول بانوان دست پیدا کنند. در

منبع:

گفتگو با زهره وطن خواه راننده ریس، رالی و کارتینگ

.خودتون رو معرفی کنید.

زهره وطنخواه، متولد 22 بهمن 56، مهندس الکترونیک.

در رالی در کلاس 1600cc رده حرفه ای همراه با افسانه احمدی با تویوتا کرولا مدل 94 شرکت می کنم. در ریس هم احتمالا مانند سال گذشته در کلاس

1400GT شرکت خواهم کرد. از آنجایی که سال گذشته گواهینامه مربیگری کارتینگ گرفتم، تصمیم دارم مربی گری را نیز

و به کیفیت و استقامت خودرو اهمیت می دهم.

بله، امسال تحت حمایت گروه صنعتی واچ در مسابقات شرکت خواهم کرد.

بهترین راننده از نظر شما؟

در رالی ایران آقایان پورناصر، کلهر، مقصودی و اعرابیان و در جهان هم سباستین لوب.

آقای آرش رامین یکتا

تمام مدل های پورشه را دوست دارم و در اتومبیل های داخلی BMW نسل 3 به خصوص 330 را می پسندم. البته فعلا یک 206 تیپ 5 دارم.
و در آخر توصیه شما به بانوان علاقه مند؟

با تمرین و افزایش مهارت در پیست می توانند اعتماد به نفس قابل توجهی به دست بیارن. در ضمن رانندگی در پیست و استفاده

از تعالیم مربیان در رانندگی شهری هم تاثیرات مثبت زیادی دارد..

افسانه احمدی توانست به مقام دوم همگانی و اول بانوان دست پیدا کند

.
در تیرماه سال 83 در اولین دوره مسابقات کارتینگ تایم تریل قهرمانی بانوان کشور که با حضور 70 راننده از سراسر کشور

برگزار شد توانست عنوان قهرمانی را از آن خود کند.در سال 84 در 17 تیر ماه در اولین حضور خود در مسابقات ریس(سرعت) که شرکت سایپا اسپانسر او بود توانست به عنوان تنها بانوی راننده در کلاس 1400GT

روزه بود و از تهران تا مشهد ادامه داشت ، وطن خواه و احمدی توانستند به مقام دوم همگانی و اول بانوان دست پیدا کنند. در

منبع:

منبع:

شوماخر ایرانی

www.zvatankhah.com